st

	,,KSIN FARGO,, Hodowla Cane Corso jj

WZORZEC RASY

j PSY

j SUKI

Wzorzec FCI nr 343

CANE CORSO

    CORSO DOG
    KRAJ POCHODZENIA: Włochy.

    DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 10.12.1996.

PRZEZNACZENIE: Pies stróżujący.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.

Sekcja 2.1 Molosy, typ dogowaty.
Nie podlegają próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Jest bezpośrednim potomkiem molosów starożytnego Rzymu. W niezbyt odległej przeszłości zachował się jeszcze i powszechnie występował w prowincjach Foggia i Bari. Nazwa rasy pochodzi od łacińskiego „cohors” co oznacza „obrońca, stróż obejścia”.

WYGLĄD OGÓLNY: Pies więcej niż średniej wielkości. Silny i mocno zbudowany, ale jednocześnie elegancki. Suchej budowy, o długich mocnych mięśniach.

ISTOTNE PROPORCJE: Długość głowy stanowi 36% wysokości w kłębie. Pies jest nieco dłuższy niż wyższy.

USPOSOBIENIE: Stróż dobytku, rodziny i stad; wyjątkowo sprawny i kontaktowy (łatwo nawiązujący kontakt z właścicielem). W przeszłości używany przy pasieniu bydła i jako pies myśliwski na grubą zwierzynę.

GŁOWA: Duża z cechami typowymi dla molosów. Linie czaszki i kufy nieznacznie zbieżne.

MÓZGOCZASZKA: Szeroka; jej szerokość na wysokości łuków jarzmowych jest równa lub nieco większa niż długość. Czoło wysklepione, czaszka prawie płaska. Bruzda czołowa zaznaczona.

Stop: Zaznaczony.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Duży i czarny, nozdrza duże, w linii grzbietu nosa, rozwarte.

Kufa: Zauważalnie krótsza niż czaszka ( czaszka 62-64%, kufa 36-38% długości głowy), mocna, wybitnie graniasta, z przodu płaska (tępa), o prawie równoległych bokach, których długość jest równa szerokości. Profil nosa prosty.

Wargi: Górne wargi tworzą średniej wielkości fafle, zasłaniając żuchwę, w ten sposób decydują o kształcie kufy widzianej z boku.

Szczęki/Zgryz/Zęby: Szczęki potężne, wygięte. Niewielki przodozgryz. Zgryz nożycowy i cęgowy dopuszczalne.

Oczy: Średniej wielkości, owalne, osadzone frontalnie, nieznacznie wyłupiaste. Powieki przylegające. Oczy jak najciemniejsze, w zależności od umaszczenia. Wyraz czujny i przenikliwy.

Uszy: Trójkątne, wiszące, o szerokiej nasadzie, osadzone nad łukami jarzmowymi. Prawie zawsze cięte, wtedy w kształcie trójkąta równobocznego.

SZYJA: Mocna, umięśniona, długości równej długości głowy.

TUŁÓW: Jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie. Mocnej budowy, ale nie przysadzisty.

Kłąb: Zaznaczony, wzniesiony ponad poziomem zadu.

Grzbiet: Prosty, bardzo umięśniony i dobrze związany.

Lędźwie: Krótkie i masywne.

Zad: Długi, szeroki, nieznacznie opadający.

Klatka piersiowa: Dobrze rozbudowana we wszystkich trzech wymiarach, sięgająca do łokci.

OGON: Dość wysoko osadzony; o grubej nasadzie. Skracany na czwartym kręgu. W akcji noszony wysoko, lecz nigdy pionowo ani zakręcony nad grzbietem.

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

    Barki: Łopatki długie, skośnie ustawione, bardzo muskularne.
    Ramiona: Mocne.
    Przedramię: Proste, bardzo mocne.
    Nadgarstki: Elastyczne.
    Łapy: „Kocie”.

KOŃCZYNY TYLNE:

    Uda: Długie, szerokie, plastycznie umięśnione.
    Podudzie: Wąskie i mocne.
    Staw skokowy: Umiarkowanie ukątowany.
    Śródstopie: Grube i wąsko ustawione.
    Łapy: Nieco mniej zwarte niż przednie.

SKÓRA: Dość gruba, stosunkowo przylegająca.

SZATA:

WŁOS: Krótki (lecz nie gładki), błyszczący, bardzo gruby z niewielką ilością podszerstka.

UMASZCZENIE: Czarne, grafitowe, łupkowe, jasnopłowe (żółtawe), czerwień jelenia, pręgowane; u psów płowych występuje czarna maska.

WIELKOŚĆ:

    Wysokość w kłębie: Psy: od 62 do 68 cm,
    Suki: od 58 do 64 cm.
    2 cm tolerancji we wzroście w obie strony.
    Waga: Psy: od 42 do 50 kg
    Suki: od 38 do 45 kg.
    WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

CIĘŻKIE WADY:

    • Wyraźnie równoległe lub wyraźnie zbieżne linie kufy i czaszki; zbieżna kufa.
    • Zbyt silny przodozgryz.
    • Niedopigmentowany nos.
    • Ogon zakręcony lub noszony pionowo.
    • Wysokość powyżej lub poniżej dopuszczalnej.
    • Nieprzerwany inochód.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

    • Rozbieżne linie kufy i czaszki.
    • Tyłozgryz.
    • Wklęsły grzbiet nosa, garbonos.
    • Całkowite odpigmentowanie nosa.
    • Niepigmentowane powieki, zbieżny i rozbieżny zez.
    • Brak ogona, skrócony ogon (zarówno naturalny jak i kopiowany).
    • Włos półdługi, gładki, postrzępiony.
    • Inne umaszczenia niż podane we wzorcu; zbyt duże białe plamy.